مهم ترین چیزی که انتظار می رود در هر خانواده به آن اهمیت داده شود رفتار و برخورد خوب است رفتاری که به دیگر اعضای خانواده منتقل می شود، می گوییم رفتار. خود ما والدین که الگوی مهم کانون خانواده به شمار می رویم چه قدر از درستی رفتارمان اطمینان داریم؟ تا حالا اگر مشکلی برایمان پیش آمده باشد. آیا به حلاجی رفتارمان پرداخته ایم تا ببینیم اشکال از کجاست؟
حال موضوع قابل بحث ما در مورد چگونگی رفتار با کودکان است. با توجه به تکنولوژی عصر اطلاعات و ارتباطات نوع رفتار چه تغییری کرده و چگونه است؟
والدین در خصوص نوع رفتارهای خود با کودکان می گویند...
والدین حوصله فرزندان شان را ندارند
کاظم پور یکی از مادران بوشهری در رابطه با رفتار والدین و کودکان می گوید: «همه رفتارها تغییر کرده در این دوره زمانه همه چیز تغییر کرده، هم والدین وهم کودکان. رفتارها، خلق وخوهای همه ما تغییر کرده و فکر می کنم دلیل آن شرا یط  کنونی و وضعیت اجتماعی و اقتصادی باشد و بیشتر از همه همان وضعیت اقتصادی است که بنا به هر دلیل هر شرایطی را تغییر می دهد. امروزه همه والدین به دلیل تورم و وضعیت سخت اقتصادی شاغل هستند از صبح تا ظهر گرفتار کار روزانه هستند، حتا در زمان استراحت هم به کار و گذراندن زندگی و آینده خود و فرزندان شان فکر می کنند. کودکان هم در طول روز که هیچ ارتباطی با والدین خود ندارند شاید حتا آن ها را نبیند. و فقط هنگام ظهر یا شب آن هم وقتی است که بچه ها خوابند. تازه پدر و مادر حوصله فرزندان شان را ندارند. آن ها هم نیاز به استراحت دارند و این طوری است که روز ها  و شب ها ، ماه ها و سال ها هم می گذرد و همین روال ادامه پیدا می کند و شاید وضعیت از این که هست بدتر نیز شود، تنها نتیجه ای هم که دارد دوری والدین از کودکانشان است همین دوری هاست که باعث می شود پدر و مادر یا فرزندان نتوانند ارتباط بر قرار کنند، دوست باشند و اوقات خوبی را در کنار هم بگذراند همین است که رابطه های خانوادگی کم رنگ شده است.»
ایجاد ارتباط با بچه ها خیلی مشکل شده
محمدی یکی دیگر از شهروندان بوشهری می گوید:« در این دوه زمانه ایجاد ارتباط با بچه ها خیلی مشکل شده یعنی ما والدین یا باید اطلاعات وسیعی داشته باشیم تا بتوانیم فرزندان مان را خوب بشناسیم، یا باید از تجربه بالایی برخوردار باشیم ولی متاسفانه می بینیم که امروزه که دنیای تکنولوژی و عصر ارتباطات است. ارتباط خانوادگی و ارتباط مثبتی که والدین با فرزندان باید داشته باشند دیگر نیست. نه والدین کودکان را درک می کنند و نه فرزندان. البته بچه ها تقصیری ندارند چون کوچک اند و هیچ چیزی نمی دانند ولی والدین می دانند آن ها موظفند که کودکان خود را بشناسند، موظفند که بدانند کودکان شان چه می خواهند البته بخش عظیمی از آن هم به دلیل شرایط اجتماعی است یعنی والدین با توجه به شرایط اجتماعی زندگی می کنند.
رفتار هم  نیاز به آموزش دارد
حسینی یکی از مادران که دختر خود را به مهد کودک آورده بود می گفت: « بچه ها یک نوع دنیایی دارند و ما بزرگتر ها یک دنیایی دیگر، بچه ها بیشتر دوست دارند با هم سن و سال های خود باشند دوست دارند همیشه بازی کنند خلاصه رفتار های کودکانه داشته باشند و در مقابل این رفتارها پاسخ می خواهند، پاسخ پدر و مادر و اطرافیان را، چون به غیر از آن ها کس دیگری را نمی شناسند، ولی تنها محدودی از والدین هستند که می توانند به این نیاز کودکان پاسخ دهند. همه والدین به فرزندان شان علاقه دارند و آینده فرزندان شان برایشان مهم است با این حساب به این نتیجه می رسیم که حتا رفتار هم نیاز به آموزش دارد. مهد کودک هایی که الان تاسیس شده اند برای بعضی از خانواده ها لازم است. بچه ها حتا در سنین کودکی نیاز به آموزش دارند و فکر نمی کنم والدین بتوانند تمام وقت خود را صرف بچه ها کنند و حتا آن قدر اطلاعات داشته باشند که بتوانند به تمام سوالات آن ها پاسخ دهند حتا کودکان می توانند رفتار صحیح را کنار مربی های خود تشخیص دهند، البته با کمک خود ما پدر و مادرها. خود من مدرک لیسانس دارم ولی اعتراف می کنم که نمی توانم به طور کامل به فرزندم آموزش بدهم و حضور این مهدهای کودک در این شرایط، لازم و حتا ضروری است چون بچه ها موجوداتی اجتماعی هستند و ما والدین هم اکثرا شاغل هستیم شاید خیلی کم بتوانیم با آن ها ارتباط برقرار کنیم. حتا مادران خانه دار هم نمی توانند چندان ساعات مفیدی را با آن ها سپری کنند و شاید تنها 4 یا 5 ساعت مفید باشد. ولی مهد کودک محیطی است که به اجتماعی شدن بچه ها کمک می کند و هم رفتارهای مختلف بچه ها و مربی ها را نشان می دهد. مطمئنا بچه ها می توانند بهتر و بیشتر آموزش ببینند و رفتار خوب و شایسته ای را از خود نشان دهند.
وی در ادامه اضافه کرد شاید قبلا مهدهای کودک چندان جایگاه مناسبی نداشت و استقبالی از آن نمی شد ولی می بینیم که کودکان ما تغییر کرده اند. همان طور که گفتم بچه های امروزی خیلی اجتماعی شده اند و سطح تفکر آن ها نسبت به گذشته تغییر کرده، تنها محیطی را می خواهند که راهنمایی شوند و کسی که رفتار مناسب را به آن ها آموزش دهد پس ما باید بدانیم آن ها چه می خواهند.
کودکان سزاوارند
فاطمه رنجبر به عنوان یک آموزگار در مورد رابطه با کودکان و چگونگی رفتار با آن ها می گوید: « کودکان مانند گل هایی هستند که نباید بگذاریم پژمرده شوند و کسی به آن ها آسیب برساند و این روح لطیف آن ها را پژمرده نماید. کودکان قلبی مانند دریای بیکران و زلال و دلی مانند آسمان آبی و صاف و روحی پر از عاطفه دارند پس آن ها باید توجه و تشویق شوند رشد فکری و ذهنی آن ها بالا باشد، باید با کودکان رفتار خوبی داشته باشیم چون آن ها سزاوارند و همین برخورد و رفتارها است که آن ها را آموزش می دهد و آینده آن ها شکل می گیرد.
رفتارشان نشان دهنده شخصیت آدمی است
یکی دیگر از مادران می گفت: « رفتار نشان دهنده شخصیت خود آدمی است یعنی هر رفتاری که از شما سر بزند در واقع کل شخصیت شناخته می شود وظیفه ما والدین این است که رفتار صحیحی با فرزندان مان داشته باشیم که نه تنها با آن ها حتا با همسر و اطرافیان، به این دلیل که ما به عنوان الگویی در نظر کودکان هستیم، کودکان دقت بالایی دارند ولی قدرت تشخیص ندارند ماییم که بدون توجه به حضور آن ها رفتار ناشایستی را از خودمان نشان می دهیم. اصلا برای داشتن رفتاری مناسب باید آموزش ببینیم اگر خودمان نتوانیم رفتار خوبی داشته باشیم به عنوان یک ولی، چگونه می توانیم فرزندان مان را تربیت کنیم؟ چگونه می توانیم رفتاری مناسب شخصیت خودشان را به آن ها نشان دهیم؟ بارها بر اثر همین سهل انگاری والدین، کودکان در تربیت دچار مشکل شده اند. واقعا ما باید اول رفتار خودمان را کنترل کنیم و بعد مواظب رفتار فرزندان مان باشیم.
کودکان تنها ناظرند
یک شهروند 35 ساله ای می گفت: « اگر دقت کرده باشیم، بعضی از زندگی ها به طلاق ختم می شود و زن و مرد به دلیل عدم شناخت نسبت به همدیگر جدایی را انتخاب می کنند یا به عبارتی مجبور به جدایی می شوند حال نگاهی به آن نوع زندگی بیاندازیم به دلیل عدم تفاهم از صبح تا شب دعوا، جر و بحث، انجام حرکات ناشایست نظیر دشنام و ناسزا گفتن به یکدیگر، کودکان تنها ناظرند گرچه آن لحظه سکوت می کند و هیچ چیز نمی گوید ولی تاثیرش را گرفته چون بلافاصله بعد از آن حادثه، موقعیتی که پیش آمد حرکات والدین خود را تکرار می¬کند بعد هم می گوییم که این چیز ها را از کجا یاد گرفته ای؟ در صورتی که خودمان بودیم که این چیزها را به او یاد دادیم. امروزه در بعضی از خانواده ها خشونت هست و تاثیر منفی و بد آن نیز بر روی کودکان است و کودکان در این سن هستند که اخلاق، رفتار و شخصیت آن ها شکل می گیرد. اگر یک تاثیر منفی در آن ها شکل بگیرد از همان اول دیدشان نسبت به زندگی تغییر می کند.

نوشته شده در تاریخ شنبه 16 آبان 1388    | توسط: افشین محمدی af.mohammadi@iran.ir    |    | نظرات()